قاصدک
سلام
این روزها زیاد یاد ماه رمضون پارسال می افتم. یاد خنده ای که پارسال بعد ازشش ماه دهم- یازدهم ماه رمضون روی لبم نشست. ماه رمضون پارسال اتفاق خوب زیاد داشت . از نمایش شب آفتابی که امسال نمیدونم چرا اجرا نشد بگیر...... تا کار خیر. اتفاق شیرین، اتفاقی که باعث کار خیر بشه و بشه یه صفحه از دفتر خاطراتم. به "خیزش عروسک ها" فکر میکنم، به همون ایده ی زیبایی که پارسال ماه رمضون آقای نجف زاده دادن. این روزها به خیزش عروسک ها فکر میکنم. به اینکه کودکی با آرزوهایی بزرگ اما دستانی ناتوان و قلبی شاید امیدوار ، نگاهش به نگاه ماست . شاید دختر بچه ای آرزوی این رو داشته باشه که عروسکی داشته باشه با موهای طلایی که شب موقع خواب اون رو بغل بگیره و چشمای کوچولوش رو روی هم بزاره! شاید یه ماشین اسباب بازی قرمز رنگ بشه تموم رویاهای یه پسر بچه که از صبح تا شب سوارش بشه و توی دنیایی سیر کنه که از فقر و غم اثری نباشه. این روزها به طرح "خیزش عروسک ها2 "فکر میکنم. پیش خودم گفتم حالا که آقای نجف زاده بنا به ماموریتی که رفتن ،سرشون شلوغه. خودمون دست به کار بشیم. فکر میکنم خریدن یه هدیه ی کوچولو برای بچه هایی که توی بیمارستانن یا توی پرورشگاه. یا بچه هایی که توی خونه با فقر دست و پنجه نرم میکنن یا بچه هایی که توی خیابون ها با بسته های آدامس از لابه لای ماشین ها رد میشن، توی این ماه زیبا خیلی کار شیرینی! نشوندن گل خنده روی لبهای کوچولو بچه ها مگه میشه کار شیرینی نباشه! به امید روزی که غم سراغ بچه ها نیاد! این روزها کتاب "دا" رو نمیتونم یه لحظه زمین بزارم. عجیب این کتاب ادم رو جذب میکنه! وقتی خودم رو میزارم جای راوی با اون همه مصیبتی که کشیده به این فکر میکنم که اگه من تو اون شرایط بودم ، میتونستم دوام بیارم یا نه! بعد خودم جواب خودم رو میدم و میگم: نه بابا! تو صبرت اندازه ی همین مشکلات روزانه نیست. صبر سیده زهرا حسینی رو توی اون روزهای خرمشهر با صبر خودت مقایسه نکن. (امروز هم یعنی 9 شهریور خانم سیده زهرا حسینی مهمون ماه عسل بود. چقد این مهمون ماه عسل خوشحالم کرد. منم مثل احسان علیخانی فکر میکردم، با اون همه مصیبت و دردی که کشیده با اون همه صحنه ای که دیده الان باید خیلی افسرده باشن.ولی ایمان که بالا باشه آدم راضی میشه به رضای معبودش.)
| Design By : Night Skin |
من زهرا_ض هستم.
دانشجوی تربیت مربی کودک
**
روز اومدنم به زمين بيست و چهارمين روز از دومين ماه تابستونه، يعني 24 مرداد.
**
متولد تهران هستم و تهران زندگي ميكنم.و اگر روزی قرار باشه به جز تهران محل دیگه ای رو برای زندگی در نظر بگیرم عاشق همسایگی با امام رضا هستم. بدون شک میرم مشهد که معدن آرامش ِ!
**
ايران رو خيلي دوست دارم چون به نظر من هيچ جا آفتابش پرمهر تراز اينجا، مهتابش درخشان تر از اينجا و مردم مهربون تر از اينجا رو نداره.
**
بهترين جاي دنيا كه قشنگ ترين آرامش رو به آدم ميده بين الحرمين، هم در كربلا و هم در مدینه!
خدا قسمتم کرد و امام حسین طلبید پاییز 87 به همراه خانواده رفتیم کربلا! و این شد بهترین سفرم.
دربین اماکن زیارتی که رفتم به نظرم هیچ جا غربت سوریه رو نداره. حضرت زینب و حضرت رقیه خیلی غریبن. وقتی آدم میره حرم حضرت زینب و میبینه کل حرم اندازه ی مسجد محلشون ِ خیلی دلش میگیره!
**
اوقات بیکاری رو یا با کامپیوتر میگذرونم یا کتاب میخونم.عاشق کتاب خوندنم.
**
فصل های سال برام فرقی ندارن. یعنی به نظرم هرکدوم از فصل ها زیبایی خاص خودشون رو دارن هم صدای خش خش برگ های پاییزی زیر پا رو دوست دارم هم سفیدی و یک دستی زمستون و هم گرمای تابستون و هم رنگارنگی شکوفه های بهارو!
**
از توی 12 ماه سال به مرداد و دی علاقه خاصی دارم!
**
گاهي وقتا مينويسم ، براي دل خودم، واقعا بهم آرامش ميده، بعضي موقع ها شعر هم ميگم.
و معتقدام:
شاعر نيم شعر ندانم كه چه باشد
من مرثيه خوان دل ديوانه ي خويشم.
**
حرف آخر:
از گل واشده دورترين بوته خاك
به تو اي دوست سلام
حالت آيا خوب است؟
روزگارت آبي ست؟
همه اينجا خوبند.
ني لبك ميخواند.
قاصدك ميرقصد.
باد هم عاشق شده است.
فكر من باش كه من فكر توام!
**
خدا هميشه پشت وپناهت
ياعلي
LinkDump
