قاصدک
حوصله هیچ کاری رو ندارم.تو اتاقم تنها نشستم، ناخدا گاه پا میشم و به سمت کتاب خونه میرم ، حافظ رو برمیدارم بعد چشمم می افته به هشت کتاب سهراب سپهری، با هر دو کتاب به اتاقم بر میگردم. لبه تخت میشینم حافظ رو باز میکنم اما حسش نمیاد. احساس میکنم نمیتونم حافظ رو اینجا بخونم میشینم روی زمین حافظ رو باز میکنم با خوندن اولین غزل هوش از سرم میره، چند بار دوباره از اول می خونمش ، هر دفعه بیشتر عاشق این شعر میشم، دفترم رو باز میکنم و شعر رو یادداشت میکنم. حافظ رو ورق میزنم هر شعری که میخونم فایده نداره دوباره همون شعر میاد تو ذهنم. تصمیم میگرم به سراغ هشت کتاب سهراب برم. پا میشم و روی صندلی میشینم و پاهام رو دراز میکنم روی تخت. اولش خندم میگره از این تناقض بعد میگم نه صد درصد هر کدوم یه قشنگی خاص داره. مثل همیشه با خوندن سهراب آرامش میگیرم. یه جورایی دغدغه هام یادم میره. واحه ای در لحظه رو میارم بیت اولش رو می خونم کتاب رو می بندم و چشمام رو روی هم می زارم و ادامه اش رو از حفظ میخونم * پشت هیچستان رگ های هوا پر قاصد هایی ست که خبر می آرند از گل وا شده ی دور ترین بوته ی خاک ......* بعد دنبال شعر سوره تماشا میگردم. پیداش میکنم با خودم محکم تیکه ی اول شعر رو میخونم* به تماشا سوگند/ و با آغاز کلام / و به پرواز کبوتر از ذهن/ واژه ای در قفس است.* با خودم فکر میکنم چند وقت برای دل خودم چیزی ننوشتم. به خودم میگم دستت به قلم میره اما جمله ها رو مدام توی سرت سانسور میکنی. به فکر آزادی واژه ها از قفس ذهن می افتم. واژها های قدیمی که در پس کوچه های ذهنم جا خوش کرده اند مدام تکرار میکنم: بگذار دلت بگوید و دستت بنویسد. همان واژهای دلی. + ادامه مطلب هم همون شعر حافظ که جدیدا بد جوری عاشقش شدم. خدا همیشه پشت و پناهت یاعلی
ادامه مطلب
| Design By : Night Skin |
من زهرا_ض هستم.
دانشجوی تربیت مربی کودک
**
روز اومدنم به زمين بيست و چهارمين روز از دومين ماه تابستونه، يعني 24 مرداد.
**
متولد تهران هستم و تهران زندگي ميكنم.و اگر روزی قرار باشه به جز تهران محل دیگه ای رو برای زندگی در نظر بگیرم عاشق همسایگی با امام رضا هستم. بدون شک میرم مشهد که معدن آرامش ِ!
**
ايران رو خيلي دوست دارم چون به نظر من هيچ جا آفتابش پرمهر تراز اينجا، مهتابش درخشان تر از اينجا و مردم مهربون تر از اينجا رو نداره.
**
بهترين جاي دنيا كه قشنگ ترين آرامش رو به آدم ميده بين الحرمين، هم در كربلا و هم در مدینه!
خدا قسمتم کرد و امام حسین طلبید پاییز 87 به همراه خانواده رفتیم کربلا! و این شد بهترین سفرم.
دربین اماکن زیارتی که رفتم به نظرم هیچ جا غربت سوریه رو نداره. حضرت زینب و حضرت رقیه خیلی غریبن. وقتی آدم میره حرم حضرت زینب و میبینه کل حرم اندازه ی مسجد محلشون ِ خیلی دلش میگیره!
**
اوقات بیکاری رو یا با کامپیوتر میگذرونم یا کتاب میخونم.عاشق کتاب خوندنم.
**
فصل های سال برام فرقی ندارن. یعنی به نظرم هرکدوم از فصل ها زیبایی خاص خودشون رو دارن هم صدای خش خش برگ های پاییزی زیر پا رو دوست دارم هم سفیدی و یک دستی زمستون و هم گرمای تابستون و هم رنگارنگی شکوفه های بهارو!
**
از توی 12 ماه سال به مرداد و دی علاقه خاصی دارم!
**
گاهي وقتا مينويسم ، براي دل خودم، واقعا بهم آرامش ميده، بعضي موقع ها شعر هم ميگم.
و معتقدام:
شاعر نيم شعر ندانم كه چه باشد
من مرثيه خوان دل ديوانه ي خويشم.
**
حرف آخر:
از گل واشده دورترين بوته خاك
به تو اي دوست سلام
حالت آيا خوب است؟
روزگارت آبي ست؟
همه اينجا خوبند.
ني لبك ميخواند.
قاصدك ميرقصد.
باد هم عاشق شده است.
فكر من باش كه من فكر توام!
**
خدا هميشه پشت وپناهت
ياعلي
LinkDump
