دچار یعنی عاشق

وفکر کن  که چه تنهاست اگر که ماهی کوچک

دچار آبی دریای بیکران باشد.

                                                 مرحوم سهراب سپهری

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام

در رجب دعایم کنید ، دعایتان میکنم.

این روزها بی کاری بد بهم فشار میاره. خواهرم میگه مواظب باش به خوندن کتاب معتاد نشی، و تنها کار مفیدم این روزها خوندن کتاب، و چه خوب که آدم به خوندن کتاب معتاد بشه نه به نت نه به sms که شاید یکی از حسن های انتخابات تعطیلی sms باشه. که فعلا در ترک ان قرار گرفته ایم به اجبار.

تشکر ویژه ای دارم از این افراد:

قیصر امین پور خدا بیامرز

جبران خلیل جبران خدا بیامرز

نادر ابراهیمی خدا بیامرز

ابوالفضل سپهر خدا بیامرز

دکتر چمران خدا بیامرز

دکتر شریعتی خدا بیامرز

سهراب سپهری خدا بیامرز

خدا عمر با عزت بده به علیرضا قزوه _ میترا لبافی  _ جناب پائولو کوئلیو _ مصطفی مستور _ شهره احدیت _ کاترین پاندر

که در این مدت به طور شگرف از تنهایی ام کاستن و در سر رفتن حوصله ی اینجانب بسی موثر واقع شدند.

داشتم کتاب هبوط دکتر شریعتی رو میخوندم ، هنوز به نصفه نرسیده بودم  که کنار گذاشتمش.

باشد برای وقتی دیگر که .....

آخرین کتابی که خوندم روی ماه خداوند را ببوس بود،  و این کتاب هم رفت بین رمان های ایرانی که هرگز یادم نمیره . رفت کنار یک عاشقانه ی آرام.

الان هم دارم مردی در تبعید ابدی مرحوم نادر ابراهیمی رو میخونم. بر اساس زندگی ملاصدراست.

واقعا شیرینِ.  

زمستون پارسال رفتم ورونیکا تصمیم میگیرد بمیرد پائولو رو بخرم  کسی که اونجا بود بهم گفت ورونیکا رو تموم کردیم ولی کنار رود پیدرا نشستم و گریستم به نظر من قشنگ ترین کتاب پائولو.

منم حرف گوش کردم و  کتاب رو خریدم ،  کتاب رو اوردم خونه  و کتاب رو  خوندم  و شد قشنگترین کتاب پائولو.

مدتی ست به طور ناجور عاشق نوشته های نادر ابراهمی شدم.

اول از همه یک عاشقانه ی آرام ، بعد بار دیگر شهری که دوست  میداشتم، بعد چهل نامه ی کوتاه به همسرم (که مخاطب این کتاب تنها همسرش نیست) بعد فردا شکل امروز نیست، بعد ابن مشغله ،بعد ابوالمشاغل ،بعد خانه یی برای شب و حالا هم مردی در تبعید ابدی!

چند وقتی میشه هر دوهفته یه بار یه سری میزنم به کتاب فروشی محله و سراغ کیمیاگر ، شیطان و دوشیزه پریم پائولو رو میگیرم و فروشنده ست و یک جمله تکراری هنوز نیاوردن برامون!

تعریف کیمیاگر رو زیاد شنیدم . فک میکنم کتاب قشنگی باشه اما نه در حد کنار رود پیدرا.... و ورونیکا تصمیم میگیرد بمیرد.

******

راستی موسیقی هم  زیاد گوش میکنم این روزها. احسان خواجه امیری _ رضا صادقی _ حمید عسگری گاهی مجید خراطها  یا به قول دوستم مجید ناله.

اما آهنگ های احسان خواجه امیری چیز دیگریست!

چه بسازی چه نسازی دل من کوک با سازت

همه ی اوج غرورم، سهم قلب بی نیازت

حال من خوبه و عشقت گرچه دورم از وصالت

واسه من کافی رویات ، واسه من بس خیالت

آرزوم بودن کنارت، حتی یک لحظه تو خواب

چه بپرسی چه نپرسی چشم من پر از جواب

همین.

خدا همیشه پشت و پناهت

یاعلی

سلام

یک سال و چند روز.

یک سال و چند روز از تولد تو وبلاگ فسقلی من میگذرد.

یک سال و  چند روز  از  اولین خانه ی مجازیم. در این دنیای بسیار بزرگ خیلی کوچک.

یک سال و چند روز است که دارم شب و روز با تو ؛ قاصدکم زندگی میکنم.

یک سال و چند روز  است به چشمان قاصدکم زل میزنم و میگویم قاصدک حرف دلم را تو فقط میدانی!

یک سال و چند روز است خط خطی ات کردم.

یک سال و چند روز است قلمم کیبورد و تو ورقم بودی!

یک سال و چند روز است که تو  دلخوریم را ، شادیم را ، خنده ام را ، غمم را، گریه ام را، در خود جا دادی و دم نزدی.

وقتی به این فکر میکنم که سال پیش چه اتفاقی افتاد که به سرم زد  تو رو بنا کنم. یه لبخندی که نمیدونم تلخه یا شیرین میشینه گوشه ی لبم و  خدا رو شکر میکنم که راحت شدم و حل شد. هر کی ندونه  تو که میدونی چی کشیدم. بلاخره برای تو گفته بودم اشتباهم رو...... اصلا ولش کن. امروز روز توِ. امروز قرار نیست توی صفحه ی تو اثری از  غم باشه ، گفتم که خدا رو شکر که حل شد!

اولین پستت رو یادته، نوشته بودم یه اتفاق باعث شد من هم بشم صاحب وبلاگ.

 خانم میترا لبافی اومد و نوشت "نمیدونم چه اتفاقی بوده ولی حتما اتفاق خوبی بوده."

خودت خوب میدونی اتفاقش خوب نبود. اما پشت هر غمی یه شادی منتظر نشسته که یه وقت مناسب سرک بکشه و شادی من هم مدتیه سرک کشیده!

و باز هم خدا رو شکر!

بزار اعتراف بکنم ؛ چقد  بی معرفتی کردم من در حقت.

میدونی، اون موقع رو میگم  که تصمیم بر حذف داشتم.

اون موقعی که فاصله ی بین بودن و نبودن تو  یه کلیک بود ؛ و الان چقدر خوشحالم که کلیک نکردم!

چه روزایی داشتیم اینجا.

خودت خوب میدونی که نوشته هاهم اینجا سانسور شد و حتی عکس ها هم .

خودت خوب میدونی  چه پست هایی رو خواستم بزارم و نزاشتم.

چه پست هایی داشتی تو فسقلی من.

قاصدک من!

بعضی از پست ها شیرین بود و خاطره انگیز:

سفرنامه ی کربلا- یا روز قبل از اینکه معتکف بشم.

بعضی از پست ها کار خیر بود و خاطره شد:

خیزش عروسکی

گاهی سیاسی شدی:

" اوباما با خودت باش نمیخواهد با ما باشی"

گاهی هم نگران کردی:

" مریض شده اصلا حالش خوب نیست." اون پستی که راجع به 20:30 بود.

گاهی دنبال کودکی  گمشده ام بودم؛ از تو چه پنهون هنوز هم پیدایش نکردم.

گاهی با خوندن نظرات، دستم رو روی سرم  فشار میدادم که چیزی شبیه شاخ درنیارم.

" اون پستی که راجع به اهدای اعضا بود و عده ای فکر کردن من واقعا گیرنده ی عضو بودم".

به هر حال یک سال و چند روز از تولد تو وبلاگ فسقلی من میگذرد.

ببخشم که چرا سر یک سالگی ، یعنی سوم خرداد جشن تولدت رو نگرفتم.

هم دهه فاطمیه بود و هم اتفاق های دیگه باعث شد چند روز تولدت به تاخییر بیافته!

اما مهم تویی قاصدک کوچولوی من!

مهم اینه که دیگه هیچ وقت فکر حذف کردن تو به سرم نمیزنه اگه حتی دوباره همون فکرا بیاد تو ذهنم ، حتی  اگه دلخور بشم  ، حتی اگه کم بیارم.( که نمیارم)

برای من و قاصدکم دعا کنید لطفا!

***1. پیروزی دکتر محمود احمدی نژاد  مبارک.

***2.خدایا اندکی جنبه به این اصلاح طلب ها عنایت بفرما! حالا خوبه آقای موسوی اعلام نکردن که جر زدن!

خدا همیشه پشت و پناهت

یاعلی

 ***

امروز تهران میدان ولیعصر (عج) راهپیمایی طرفداران هر چهار نامزد ریاست جمهوری بود. برای اینکه به امریکا و انگلیس و آلمان و ایتالیا و فرانسه و ….بفهمونن که ما هر اتفاقی هم که بیافته اول از همه وحدت خودمون رو حفظ میکنیم . حالا در این میان آقای میر حسین موسوی که همه ی این بچه بازی ها زیر سر ایشون به نحوی قهر کردن و اعلامیه دادن که نه من و نه هیچ کدام از طرفدارام به میدان ولی عصر نمیریم و توی هیچ راهپیمایی شرکت نمیکنیم.

حالا قضاوت با خودتون این آشوب های که این چند شب در تهران و چند شهر بزرگ ایرانِ ،اصلا ربطی به آقای موسوی نداره! همشون اراذل و اوباش تشریف دارن؟!

آخه کی باور میکنه! من نمیگم همه از عوامل آقای موسوی هستن. اما طرفدارها و خود اقای موسوی هم کم تقصیر ندارن. اگه اعتراضی هست ، قانونی هم هست. فقط چند روز صبر میخواد. این بازی ها چیه؟!؟

از قبل انتخابات هم شایعه انداختن که انتخابات سالم نیست و آقای هاشمی رفسنجانی هم که الان همه جا ذکر و خیرشونِ، صحت انتخابات رو اعلام کردن.

اگه انتخابات ایران انتصابات بود، یه کاری میکردن که هشت سال آقای خاتمی روی کار نباشه.

شاعر همیشه زنده حمید مصدق شعری داره که بعضی اوقات قسمتی از شعر رو مدام زمزمه میکنم.

شعر طولانی. خواستم ادامه مطلب بزارم نشد.

فقط چند قسمت از شعر رو اینجا مینویسم.

تو به اندازه ی تنهایی من خوشبختی

من به اندازه زیبایی تو غمگینم

***

چشم های تو به من میبخشد

شور و عشق و مستی

و تو چون مصرع شعری زیبا

سطر برجسته ای از زندگی من هستی

***

چه کسی خواهد

دید مردنم را بی تو؟

بی تو مردم. مردم

گاه می اندیشم

خبر مرگ مرا با تو چه کس میگوید؟

آن زمان که خبر مرگ مرا

 از کسی میشنوی

روی تو را

کاشکی میدیدم

شانه بالا زدنت را بی قید

و تکان دادن دستت

که مهم نیست زیاد

و تکان دادن سر را که عجیب

عاقبت مرد

افسوس!

کاشکی میدیدم

من به خود میگویم

چه کسی باور کرد

جنگل جان مرا

آتش عشق تو خاکستر کرد.

*** و در انتها

تو مپندار که خاموشی من

هست برهان  فراموشی من

سلام

روز های آخر فروردین این چند ساله در ذهن بچه های نت تولد عزیزی را یادآور میشود که به گمانم بیشتر از هر بچه ای روی کره ی خاکی خاطر خواه و هوادار دارد.  

تولد گل پسری که هر موقع عکس تازه ای ازش میدیدیم انقدر خوشحال میشدیم که تا چند روز مدام قربون صدقه اش میرفتیم.

خوشحالم که اولین تولدی این وب ،تولد امیر کیان نجف زاده ست.

این چند روز به خاطر دست دردی که داشتم کمتر طرفای کامپیوتر آفتابی میشدم. این عکسا رو هم دیروز با کمک خواهرم درست کردم. دوست داشتم این دست درد رو نداشتم  تا برات سنگ تموم میزاشتم. بلاخره پیری و هزار درد!

از صبح تا حالا دارم  وبلاگم  رو برای گرفتن تولدت آماده میکنم.

جارو کردم ظرف ها رو شستمغذا درست کردم